Eiser (Profan) is eigenaar van het Merk Biomos. Gedaagde (Tijhoff) is sinds 2002 domeinnaamhouder van biomos.nl en verkoopt Biomos producten. Gedaagde stopt in 2004 met de verkoop van de Biomos producten en draagt deze activiteit en de domeinnaam over aan Duty. Eiser vordert de staking van het gebruik van de domeinnaam door Duty en de medewerking van gedaagde voor de overdracht van de domeinnaam. In reconventie vordert Duty van Profan om de dealerovereenkomst na te komen.

De voorzieningrechter oordeelt dat de vordering van eiser dient te worden afgewezen omdat eiser plotsklaps aanspraak maakt op de domeinnaam biomos.nl en alles in razendsnel tempo in het werk heeft gesteld (inclusief beslaglegging) om het haar voor ogen staande doel te bereiken.
Volgens de voorzieningrechter is dit merkwaardig omdat de domeinnaam vanaf juli 2002 tot aan het najaar van 2006 niet in het bezit van eiser is geweest en eiser dit tot voor kort niet wenste. Daarbij is bovendien aannemelijk geworden dat alle betrokken partijen baat hadden bij voornoemde handel en daar ook geld mee verdienden.
De voorziening rechter wijst de vordering van de eiser tegen gedaagde af met de instructie aan Tijhoff om de overdracht van de domeinnaam aan Duty te bewerkstelligen teneinde verdere geschillen te voorkomen.

Met betrekking tot de eis in reconventie mocht Duty er redelijkerwijs op vertrouwen dat hij als (sub)dealer van Profan fungeerde. Volgens de voorzieningenrechter bedienden partijen ieder een deel van de voor het product Biomos bestemde markt. Bovendien handelden partijen gedurende twee jaar met grote regelmaat met elkaar en Tijhoff werd door Profan aangemerkt als wederverkoper van het product Biomos, zodoende dient door de stilzwijgende goedkeuring van Profan, ook Duty als wederverkoper te worden gezien. Profan wordt veroordeeld tot nakoming van de dealerovereenkomst met Duly.