De Supreme Court of the United States (Amerikaanse Hooggerechtshof) heeft afgelopen maandag (2 maart 2026) geweigerd zich te buigen over de vraag of onder het Amerikaanse recht een (AI) computerprogramma de auteur kan zijn van een kunstwerk.

In Amerika rust het auteursrecht automatisch op werken. Daarnaast kunnen rechthebbenden hun creaties registreren bij het U.S. Copyright Office. Deze instantie toetst of er aan de vereisten van het Amerikaanse auteursrecht wordt voldaan en verstrekt bij positief advies een certificaat. Dit certificaat wordt doorgaans gebruikt in een rechterlijke procedure. Wanneer het Copyright Office weigert een werk te registreren omdat het volgens haar niet beschermingswaardig is, ligt daarin besloten dat het werk naar haar oordeel niet onder het auteursrecht valt.

Eiser, Stephan Thaler, had met zijn computerprogramma, genaamd “Creativity Machine”, een kunstwerk gemaakt: “A Recent Entrance to Paradise”. Hij wilde dit werk laten registreren bij het Copyright Office met het computerprogramma als auteur, maar zijn verzoek werd afgewezen. Volgens het Copyright Office was er geen sprake van “sufficiënt creative input or intervention from a human author”, waardoor er niet werd voldaan aan een kernvereiste van het Amerikaanse auteursrecht.

Eiser ging in beroep en voerde bij een United States district court aan dat een softwareprogramma moet worden beschouwd als “acknowledged author”. Hierdoor zou er volgens eiser aan de vereisten van het Amerikaanse auteursrecht zijn voldaan en zou zijn creatie alsnog geregistreerd kunnen worden. De rechter ging daar niet in mee en hield in 2023 de beslissing van het Copyright Office in stand. Volgens de rechter is “human authorship” een fundamenteel vereiste voor auteursrechtbescherming. Hiertegen ging eiser in hoger beroep, maar ook bij de Court of Appeals for the District of Columbia kreeg eiser nul op het rekest.

Nu het Amerikaanse Hooggerechtshof de zaak niet in behandeling neemt, blijft het eerdere oordeel van de Court of Appeals in stand. Een softwareprogramma kan geen auteur zijn: “for a work to be copyrightable, it must owe its origin to a human being.”

Volgens de Court of Appeals is de auteursrechtelijke bescherming wel mogelijk van “works made by human authors who use artificial intelligence.” Wellicht had deze zaak anders uitgepakt als eiser zou hebben aangevoerd dat niet het softwareprogramma, maar hijzelf als persoon was aangemerkt als de maker van het omstreden werk.

In Europa zien we dat kritisch wordt gekeken naar de vraag of er op een door of met behulp van AI gegenereerd werk auteursrecht rust (zie in dit verband de blog van Hanneke Slager, waarin zij een recente uitspraak van een Duitse kantonrechter bespreekt). In die uitspraak stelde de rechter vast dat de vraag of werken die door AI zijn gegenereerd auteursrechtelijk beschermd kunnen zijn, afhangt van de mate waarin er menselijke creatieve invloed wordt uitgeoefend in het software gestuurde proces. Volgens de rechter kwamen de logo’s waar het in die zaak over ging niet voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking, omdat de prompts waarmee de logo’s waren gegenereerd, geen eigen creatieve keuzes van de maker en persoonlijke inbreng van de mens bevatten.

Heeft u vragen over het auteursrecht op AI-gegenereerde creaties? Neem dan contact op met j.slager@cordemeyerslager.nl of s.vanmourik@cordemeyerslager.nl.