Aansprakelijkheid provider bij schending van privacy

 in IT-recht

Eisers hebben medio april 2009 van derden vernomen dat hun kinderen met naam en toenaam en met andere persoonlijke gegevens staan vermeld op de website www.kleinkindonbereikbaar.nl, hierna te noemen: de website. De twee kinderen van eisers zijn thans respectievelijk 4 jaar en ruim anderhalf jaar oud.

Gedaagde is houder van de website. Volgens de gegevens van de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN) is gedaagde, naast houder van de website, ook de administratieve contactpersoon en één van de technische contactpersonen. Hij publiceert de website via het webhostingbedrijf WideXS. De domeinnaam is op 11 september 2008 geregistreerd.

Blijkens de toelichting op de website is de website opgericht om grootouders de gelegenheid te bieden hun verhaal te vertellen over de kleinkinderen die zij om uiteenlopende redenen niet meer kunnen zien. Door het invullen van de gegevens van het kleinkind worden deze gegevens op het internet gepubliceerd en worden deze gegevens beschikbaar voor zoekmachines. De website stimuleert de grootouders zoveel mogelijk gegevens (foto’s teksten en namen) in te vullen voor betere resultaten bij de zoekmachines. Gedaagde heeft op de website aangegeven dat het vertrouwelijke persoonsgegevens betreft en dat grootouders verantwoordelijk zijn voor de verwerking van de gegevens.

eisers vorderen dat gedaagde wordt veroordeeld om op straffe van verbeurte van een dwangsom binnen een bepaalde termijn alle persoonsgegevens van henzelf en van hun kinderen, zowel de direct identificerende als de indirect identificerende gegevens, te verwijderen van de website www.kleinkindonbereikbaar.nl.

Volgens de voorzieningen rechter handelt gedaagde onrechtmatig jegens eisers. Gedaagde heeft aangevoerd dat de gegevens niet door hem maar door de grootouders zijn ingevoerd, maar dit verweer faalt volgens de voorzieningenrechter. Hij heeft immers zelf de grootouders daartoe uitgenodigd hoewel hij wist of had kunnen en moeten begrijpen dat de persoonsgegevens van de kleinkinderen en hun ouders daarmee onrechtmatig gepubliceerd zouden worden. Weliswaar heeft hij de grootouders er uitdrukkelijk op gewezen dat het ging om persoonsgegevens, maar nu hij daar verder niets aan heeft toegevoegd, is niet aannemelijk dat de grootouders de strekking van de mededeling hebben begrepen, terwijl gedaagde dat als verantwoordelijke in de zin van de Wbp wél had kunnen en moeten begrijpen, mede gezien die genoemde uitdrukkelijke instructie aan de grootouders. Het invoeren van de gegevens door de grootouders dient derhalve voor rekening en risico van gedaagde te blijven.

Het recht van gedaagde op een vrije meningsuiting moet hier derhalve wijken voor het recht van de kleinkinderen en hun ouders op bescherming van hun privacy.

Recente berichten
  • 2 november 2018

    Wat is eigenlijk allemaal een datalek?

    Bob Cordemeyer
    Wat is eigenlijk allemaal een datalek? Dat triggerde mij recent weer in het antwoord van de minister voor rechtsbescherming Sander Dekker, op 31 oktober 2018, op vragen van de Tweede Kamer. Hij antwoordde onder meer dat “Facebook alleen persoonsgegevens mag verwerken voor advertentiedoeleinden als de gebruiker daar helder en volledig over is geïnformeerd en daar
    Lees verder
  • 31 oktober 2018

    Journalistieke vrijheid versus bijzondere persoonsgegevens seksueel gedrag art 9 AVG

    Bob Cordemeyer
    Het televisieprogramma Undercover had aan de hand van de ervaringen van een betrokkene met een sekswerkster, waarbij een slachtoffer was opgelicht, een heimelijke opname gemaakt van de sekswerkster en een telefoongesprek van die betrokkene opgenomen met de sekswerkster. De sekswerkster zou te zien zijn in het programma, waarbij zij deels onherkenbaar was gemaakt.
    Lees verder
  • 31 oktober 2018

    Het is zover: de Autoriteit Persoonsgegevens dwingt UWV met sanctie gegevens beter te beveiligen

    Bob Cordemeyer
    Uit een persbericht van 30 oktober 2018 van de Autoriteit Persoonsgegevens (hierna: de AP) blijkt dat de AP het UWV een last onder dwangsom van 150.000 euro per maand met een maximum van 900.000 euro heeft opgelegd omdat het beveiligingsniveau van het werkgeversportaal niet voldoet.
    Lees verder

Plaats een reactie

Top