Algemene voorwaarden en internet

 in IT-recht

Voor het toepassen van algemene voorwaarden is de hoofdregel dat degene die algemene voorwaarden gebruikt aan de wederpartij een redelijke mogelijkheid dient te bieden om van de algemene voorwaarden kennis te nemen. Buiten het internet om, is aan deze eis voldaan indien de algemene voorwaarden vóór of bij het sluiten van de overeenkomst aan de wederpartij ter hand zijn gesteld.

Voor het toepassen van algemene voorwaarden bij overeenkomsten die via het internet worden gesloten dient vóór of bij het sluiten van de overeenkomst aan de wederpartij langs elektronische weg de algemene voorwaarden ter beschikking worden gesteld, op zodanige wijze dat deze door hem kunnen worden opgeslagen en voor hem toegankelijk zijn ten behoeve van latere kennisneming.

Indien dit redelijkerwijs niet mogelijk is, dient aan de wederpartij vóór de totstandkoming van de overeenkomst bekend te zijn gemaakt waar van de voorwaarden langs elektronische weg kan worden kennisgenomen alsmede dat zij op verzoek langs elektronische weg of op andere wijze zullen worden toegezonden. De uitzonderingsclausule “indien dit redelijkerwijs niet mogelijk is” zal in het elektronisch rechtsverkeer echter niet snel van toepassing zijn aangezien de moderne technologie zich bij uitstek leent voor het in zeer korte tijdsbestek en tegen geringe kosten verzenden en verwerken van grote hoeveelheden gegevens.

De rechtbank te Haarlem heeft op 29 augustus 2007 bepaald dat het op elektronische wijze beschikbaar stellen van algemene voorwaarden gelijkwaardig geacht kan worden aan de feitelijke terhandstelling daarvan.

In casu is er na een schriftelijke offerte een overeenkomst tot stand gekomen. Op de offerte werd verwezen naar een website voor de toepasselijke algemene voorwaarden. De rechter heeft geoordeeld dat de algemene voorwaarden van toepassing waren op de overeenkomst omdat het gebruik van het internet in het huidige tijdsgewricht inmiddels zodanig is ingeburgerd, dat het op elektronische wijze beschikbaar stellen van algemene voorwaarden gelijkwaardig geacht kan worden aan de feitelijke terhandstelling daarvan.

Recent Posts
  • 19 maart 2018

    Wie bepaalt noodzaak en inhoud verbetertraject: werkgever of medewerker?

    Marion Hagenaars
    Voor de HR-professional een bekend verschijnsel: disfunctioneren. Met de aantrekkende arbeidsmarkt waardoor het vinden van geschikte kandidaten een uitdaging is, is de disfunctionerende medewerker voor de HR-professional een belangrijk agendapunt. Dit geldt zeker binnen de IT-branche. Maar wie bepaalt of een verbetertraject noodzakelijk is? En waar moet een goed verbetertraject aan voldoen?
    Lees verder
  • 13 maart 2018

    De HR professional en privacy – Deel VII: persoonsgegevens delen met derden

    Marion Hagenaars
    Evelien van den Berg
    Personeelsgegevens die u als werkgever verkregen heeft, mag u niet zomaar doorgeven aan personen of instanties buiten uw organisatie. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de Belastingdienst, het UWV, het pensioenfonds of uw advocaat. Verstrekken van personeelsgegevens aan derden Als werkgever verwerkt u persoonsgegevens en daarop is de AVG van toepassing. U bent dan verwerkingsverantwoordelijke en dat
    Lees verder
  • 6 februari 2018

    Detacheerder pas je relatiebeding aan!

    Marion Hagenaars
    Welke detacheerder kent het belemmeringsverbod niet? Laat je een werknemer werken bij een opdrachtgever onder diens leiding en toezicht dan mag deze werknemer na afloop van de detachering in dienst treden bij of als zelfstandige werken voor deze opdrachtgever. Ook als een relatiebeding is gesloten. Gevolg: verlies van opdrachten. Geen goed vooruitzicht als detachering je
    Lees verder

Plaats een reactie