De Hoge Raad oordeelde in haar arrest van 18 september 2009, JOR 2010, 29 over de volgende casus: de bestuurder was door de curator met succes aansprakelijk gesteld voor het tekort van de boedel wegens onbehoorlijk bestuur. De bestuurder moest aan de boedel een bedrag voldoen van € 200.000,–. De bestuurder had echter ook een vordering op de failliete vennootschap, uit hoofde van niet-betaalde managementvergoedingen en beriep zich op verrekening.

De Hoge Raad snijdt deze weg af in haar arrest: hetgeen de bestuurder moet betalen komt ten goede aan de boedel, niet aan de vennootschap. De niet-betaalde managementvergoedingen is een vordering op de vennootschap, niet op de boedel. Hieruit volgt dat er geen sprake is van eenzelfde maar van verschillende rechtsverhoudingen en er geen recht op verrekening bestaat.

De bestuurder dient dan ook de boedelschuld ad € 200.000,– te voldoen en wat betreft zijn vordering uit hoofde van niet-betaalde vergoedingen aan te sluiten bij de overige schuldeisers van de failliete vennootschap en deze vordering ter verificatie bij de curator in te dienen.