Bestuurder en aandeelhouder één en dezelfde persoon: omvang verleende décharge?

 in Ondernemingsrecht

Een bestuurder die door de vennootschap een ernstig verwijt te maken valt omtrent zijn functioneren, is uit hoofde van artikel 2:9 BW of artikel 6:162 BW aansprakelijk voor de schade die de vennootschap dientengevolge heeft geleden. De vennootschap kan achteraf décharge verlenen aan de bestuurder. Dit heeft tot gevolg dat de vennootschap geen vordering meer in kan stellen jegens de bestuurder.

Dat de bestuurder opzettelijk schade heeft toegebracht aan de vennootschap, staat op zichzelf niet in de weg aan geldig déchargebesluit, ook niet bij een vennootschap waarbij de enig aandeelhouder tevens enig bestuurder is.

In het arrest Staleman / Van de Ven (10 januari 1997, NJ 1997, 360) heeft de Hoge Raad uitgemaakt dat de décharge zich alleen uitstrekt over hetgeen kenbaar was of kon zijn aan alle aandeelhouders, bijvoorbeeld uit de jaarrekening. De décharge kan zich dus niet uitstrekken tot hetgeen door de bestuurder voor de aandeelhouders verborgen is gehouden of tot hetgeen zij niet konden weten ten tijde van het nemen van het déchargebesluit.

Vraag is of dit ook geldt indien bestuurder en aandeelhouder één en dezelfde persoon zijn? Wetenschap van de één is dan toch automatisch wetenschap van de ander?
Nee, zegt de Hoge Raad in zijn arrest van 25 juni 2010: “indien de enig aandeelhouder bepaalde kennis heeft verkregen buiten de algemene vergadering van aandeelhouders, dan valt dit niet onder de reikwijdte van de décharge”.

Voor de bestuurder is dan ook van belang om uit de notulen van de vergadering te laten blijken waartoe de décharge zich uitstrekt en vast te laten leggen dat eventuele ‘gevoelige’ bestuursbesluiten voor of bij het nemen van het déchargebesluit kenbaar waren aan de aandeelhoudersvergadering. Ook wanneer bestuurder en aandeelhouder één en dezelfde persoon zijn.

Recent Posts
  • 20 juni 2017

    Einde oefening voor werknemer na liegen over klantbezoek en het uiten van dreigementen

    Marion Hagenaars
    Een ontslag op staande voet is vaak wikken en wegen. Zijn de gedragingen ernstig genoeg? Kunnen de gedragingen worden bewezen? Zijn er (privé) omstandigheden die de gedragingen rechtvaardigen? Gaat het niet te ver om de werknemer loon en uitkering te ontnemen? Maar soms maakt een werknemer het zo bont dat een ontslag op staande onvermijdelijk
    Lees verder
  • 13 juni 2017

    Zelfstandig werken onder eigen voorman, toch StiPP

    Marion Hagenaars
    Voor uitleners blijft het spannend. Nederland kent dan wel geen algemene pensioenverplichting, maar via het verplicht gesteld bedrijfstakpensioenfonds voor personeelsdiensten kan deze verplichting toch bestaan. De gevolgen zijn verstrekkend. Ongevraagd met terugwerkende kracht aangesloten worden, over jaren premies afdragen met soms faillissement tot gevolg, dubbele pensioenvoorzieningen met alle fiscale gevolgen van dien. Het is dan
    Lees verder
  • 8 juni 2017

    Thuiswerkdag recht of gunst?

    Marion Hagenaars
    De meeste werkgevers hebben er wel begrip voor: thuiswerken om efficiënter te kunnen werken, reistijd te beperken of werk en zorg beter te kunnen combineren. Maar soms slaat de twijfel toe. Worden de overeengekomen arbeidsuren wel gemaakt? En werkt thuiswerken disfunctioneren niet in de hand? En kan bij deze twijfel de thuiswerkdag zomaar weer worden
    Lees verder

Plaats een reactie