Deelname in StiPP, het vervolg

 in Arbeidsrecht

Eind 2014 is een aantal arresten gewezen over verplichte deelname in StiPP. Deze arresten geven meer duidelijkheid over de vraag of voor verplichte deelname een allocatiefunctie is vereist en hoe wordt bepaald bij welke partij leiding en toezicht rust.

Deelname in StiPP is op grond van het verplichtstellingsbesluit verplicht voor uitzendkrachten die op basis van een uitzendovereenkomst werkzaam zijn voor een uitzendonderneming. Een uitzendkracht werkt onder leiding en toezicht van de opdrachtgever. Een uitzendonderneming stelt voor tenminste 50% van het totale premieplichtig loon op jaarbasis uitzendkrachten ter beschikking. Zie voor eerdere blogs op deze website d.d. 4 september 2013 en 7 augustus 2014.

Op grond van eerdere jurisprudentie en de wetsgeschiedenis werd er voor het bestaan van een uitzendonderneming vanuit gegaan dat er sprake dient te zijn van een werkgever die een allocatiefunctie vervult op de arbeidsmarkt. In de wetsgeschiedenis wordt toegelicht dat het daarbij gaat om werkgevers die er hun bedrijf of beroep van maken om vraag en aanbod van tijdelijke arbeid bij elkaar te brengen.

Het hof Amsterdam heeft in twee recente arresten echter anders geoordeeld. In het meest recente arrest is het oordeel van het hof het meest vergaand: de eis dat de uitzendonderneming een allocatiefunctie vervult, valt niet in de wet te lezen en vloeit hier ook niet uit voort. Er wordt door het hof derhalve eerder een uitzendovereenkomst aangenomen. Er dient “alleen” aan het 50%-criteria te zijn voldaan en de uitzendkracht dient te werken onder leiding en toezicht van de opdrachtgever.

Wat betreft het werken onder leiding en toezicht van de opdrachtgever is van belang dat het hof Amsterdam van oordeel is dat het feit dat de personen die ter beschikking zijn gesteld gespecialiseerde werkzaamheden verrichten waarvan opdrachtgevers zelf over onvoldoende kennis beschikken, niet betekent dat deze personen niet zouden kunnen werken onder leiding en toezicht van de opdrachtgever. Ook ten aanzien van deze werknemers kan de opdrachtgever een instructiebevoegdheid hebben.

Conclusie

Deelname in StiPP wordt eerder aangenomen. Van een allocatiefunctie hoeft blijkens de arresten van het hof Amsterdam niet per definitie sprake te zijn. Het feit dat werknemers die ter beschikking worden gesteld, beschikken over gespecialiseerde kennis die bij de opdrachtgever zelf niet aanwezig is, betekent bovendien niet dat de opdrachtgever geen instructiebevoegdheid kan hebben. Gelet op deze ontwikkelingen is van nog groter belang dat commerciële contracten, algemene voorwaarden, arbeidsovereenkomsten, administraties en websites op orde zijn en geen ruimte laten voor discussie. Het wachten is nu op de Hoge Raad.

Recent Posts
  • 11 augustus 2017

    Hoge bomen…stellen hun eigen verbeterplan op…

    Marion Hagenaars
    Niet alle rechters zijn het met elkaar eens, maar deze rechter is in ieder geval van oordeel dat een werkneemster verantwoordelijk is voor haar eigen verbeterplan. Wanneer is ontslag vanwege disfunctioneren mogelijk? Er moet natuurlijk sprake zijn van disfunctioneren. Maar daarnaast moet de werknemer hiervan tijdig in kennis zijn gesteld, moet de werknemer in voldoende
    Lees verder
  • 3 augustus 2017

    De Curator en de Cloud; IT takes 2 to tango

    Hanneke Slager
    Op 1 juli 2017 is de Wet versterking positie curator (voluit: de Wet van 22 maart 2017 tot wijziging van de Faillissementswet in verband met de versterking van de positie van de curator) in werking getreden. Wat dat met een IT-leverancier zoals een leverancier van cloud diensten te maken heeft? Niet zoveel als geen van
    Lees verder
  • 2 augustus 2017

    IT – contract tussentijds opzeggen: kan dat nu wel of niet? Een link tussen golf en IT – contracten

    Hanneke Slager
    Een golfclub en een onderneming die de administratie voert voor diverse golfverenigingen hadden een “samenwerkingsovereenkomst” gesloten voor het verzorgen van de ledenadministratie. Die overeenkomst was voor een bepaalde vaste duur van 2 jaar aangegaan met stilzwijgende verlenging; indien een van beide partijen de verlenging niet wilde, kon opgezegd worden met inachtneming van een termijn van
    Lees verder

Plaats een reactie