Nieuwe wetgeving noodzaakt inleners om kritisch te zijn bij het afsluiten van detacheringsovereenkomsten. IT-bedrijven dreigen daardoor opdrachten mis te lopen of tegen pensioenverplichtingen aan te lopen.

Per 1 juli 2012 is de Wet Allocatie Arbeidskrachten door intermediairs (WAADI) gewijzigd. De WAADI is de wet voor uitzendovereenkomsten. Voor de werkgever die werknemers ter beschikking stelt aan een ander tegen een vergoeding, om onder diens toezicht en leiding te werken, is een registratieplicht in het handelsregister van de Kamer van Koophandel gaan gelden. Als deze werkgever voor tenminste 50% van het premieplichtig loon op jaarbasis werknemers ter beschikking stelt, bestaat in beginsel de verplichting om deel te nemen in het bedrijfstakpensioenfonds. Deze verplichting bestaat op grond van al bestaande regelgeving. Aan de registratieplicht zijn flinke boetes verbonden met een maximum van Euro 76.000 per arbeidskracht. De boete geldt voor uitleners, maar ook voor inleners die gebruik maken van een ten onrechte niet geregistreerde partij.

Juist IT-bedrijven detacheren veelvuldig werknemers. Binnen de IT-branche is de vraag of er sprake is van een uitzendovereenkomst tussen het IT-bedrijf en de inlener daarom relevant en met deze wetswijziging per 1 juli actueel. Deze vraag is echter niet eenvoudig te beantwoorden: wie heeft immers toezicht en leiding over de werknemer? Denk aan de situatie waarbij een IT’er met specialistische kennis wordt ingehuurd waar de inlener zelf niet over beschikt of aan de uitgeleende IT’er die projectleider is en dus zelf leiding geeft. De verhoudingen zijn dus niet altijd duidelijk en de grens tussen het wel en niet bestaan van een uitzendovereenkomst is vaak dun.

Inleners zullen deze discussie bij voorkeur niet met IT-bedrijven willen voeren. Er hangt immers het risico van een hoge boete boven het hoofd als het IT-bedrijf ten onrechte niet is geregistreerd. Een risico dat bovendien eenvoudig kan worden omzeild: als inlener de contractuele eis stellen dat het IT-bedrijf zich registreert. Deze eis zien we in de IT-branche al terug bij grote inlenende partijen.

IT-bedrijven zullen echter niet staan te springen om aan deze eis gehoor te geven gelet op dreigende pensioenverplichtingen. Door zichzelf te registreren als uitzendbureau ontstaat, ook gelet op het 50% vereiste, nog niet direct een pensioenverplichting. IT-bedrijven die zichzelf registreren als uitzendondernemer zullen echter moeilijk staande kunnen houden dat zij als detacheerder niet in de hoek van uitzendondernemers thuis horen. Te meer vanwege die dunne grens. En juist deze grens wordt opgezocht door StiPP, de Stichting Pensioenfonds voor Personeelsdiensten.  StiPP besteedt veel aandacht aan handhaving. Uitleners worden actief benaderd om zich aan te sluiten, controlebezoeken vinden plaats en wanneer geen gehoor wordt gegeven aan het verzoek van StiPP om een loonsomopgave te doen, dan mag de hoogte van de premie worden ingeschat en kan een factuur tegemoet worden gezien. Door de registratieplicht worden detacheerders eenvoudig traceerbaar. Discussies met StiPP en mogelijk zelfs het ontstaan van pensioenverplichtingen liggen op de loer.

De oplossing voor IT-bedrijven? Wel registreren om geen opdrachten mis te lopen. Tegelijkertijd detacheringscontracten zo opstellen dat evident geen sprake is van een uitzendovereenkomst. Ook moeten de statuten op orde zijn en moet het inschrijfformulier van de Kamer van Koophandel worden benut om de bedrijfsactiviteiten zorgvuldig te omschrijven. De inlener doet zo zaken met een geregistreerde partij en voor StiPP is het duidelijk dat zij niet te maken heeft met een uitzendbureau, maar met een regulier IT-bedrijf zodat geen pensioenverplichtingen ontstaan.

Lees ook het artikel in AutomatiseringsGids van 13 september 2012 (16).