Nog toekomst voor het deskundigenoordeel?

 In Arbeidsrecht

Het UWV is van plan om per 1 januari 2013 de kosten van het deskundigenoordeel fors te verhogen. Op dit moment bedragen de kosten voor werknemers en werkgevers € 50,-. Het voornemen is om de kosten voor werknemers te stellen op € 175,- en voor werkgevers op € 350,-.

Op grond van artikel 32 Wet Structuur Uitvoeringsorganisatie Werk en Inkomen (Wet SUWI) voert het UWV het deskundigenoordeel uit. Het UWV kan in dit kader een oordeel geven over vier verschillende situaties: (i) kan de werknemer zijn eigen werk doen, (ii) heeft de werknemer genoeg gedaan voor zijn re-integratie, (iii) heeft de werkgever genoeg gedaan voor de re-integratie van zijn werknemer en (iv) is het werk binnen of buiten het bedrijf dat de werknemer wil of moet doen passend.

Per jaar worden ongeveer 16.400 deskundigenoordelen aangevraagd, waarvan 6.900 door werknemers. Uit onderzoek van Stichting De Ombudsman uit 2011 blijkt dat de vraag of de werknemer zijn eigen werk kan doen (“ziek of niet ziek”) het meest wordt gesteld. Van alle aanvragen wordt 70% gedaan door werknemers en met betrekking tot het oordeel “ziek of niet ziek” wordt in ruim 50% van de gevallen de werknemer in het gelijk gesteld. Stichting De Ombudsman komt dan ook tot de conclusie dat het deskundigenoordeel vanuit het oogpunt van de bescherming van de werknemer nuttig is.

Voor zover het deskundigenoordeel een oordeel geeft over de re-integratie wordt het deskundigenoordeel overigens niet nuttig bevonden. Partijen hebben bij een stokkende re-integratie behoefte aan hulp en bemiddeling. Een oordeel achteraf door het UWV zonder toekomstgerichte advisering voorziet hierin niet.

Het deskundigenoordeel voorziet dus in een belangrijke behoefte. De vraag is echter of werkgevers en werknemers nog wel van deze mogelijkheid gebruik zullen maken bij een dergelijke forse kostenstijging. Zal een werknemer voor het zeer aanzienlijke bedrag van € 175,- en een werkgever voor € 350,- het oordeel van de bedrijfsarts nog ter discussie kunnen en willen stellen? De verwachting is gerechtvaardigd dat in ieder geval werknemers hier vaak vanaf zullen zien. Een ontwikkeling die ten koste gaat van de rechtsbescherming.

 

 

 

Recent Posts
  • 2 juni 2026

    We noemen het HaaS, want dan is het geen HuuR. Of toch wel..?

    Hanneke Slager
    Hardware als dienst HaaS (hardware as a service) en varianten daarop, zoals DaaS (device as a service), zijn populaire vormen van het beschikbaar stellen van hardware. Van zware servers tot laptops, tablets, smart phones, netwerkapparatuur en PC’s en alle andere IT “spullenboel” daartussenin (ik noem dat hierna gemakshalve allemaal “hardware”). Met “as a service” wordt
    Read More
  • 28 april 2026

    Nieuwsbrief april 2026

    Hanneke Slager
    Woord vooraf  De laatste tijd zien we veel nieuwe ontwikkelingen die impact hebben op de IT-sector. Er is in korte tijd veel nieuwe wetgeving gekomen en we zien een toenemende dreiging van cyberaanvallen, waarbij hackers steeds geraffineerder te werk gaan en maximaal gebruik maken van de mens als ‘zwakste schakel’. Als gevolg hiervan hebben we
    Read More
  • 14 april 2026

    De zorgplicht van de IT-leverancier onder de loep: het vervolg bij de Hoge Raad

    Joar Spangenberg
    Op 13 maart 2026 heeft de Hoge Raad arrest gewezen in de zaak GAC/Verano c.s. De Hoge Raad verwerpt alle cassatieklachten van GAC, waarmee het oordeel van het Hof ’s-Hertogenbosch definitief in stand blijft. Een relevante uitspraak voor de IT-praktijk. Wat was de kern van de zaak? Het geschil draaide om de implementatie van een
    Read More

Leave a Comment

Top